WHO
Recommended National and International Measures
Before and During an Influenza Pandemic
|
วิทยากร: WHO
representative (HQ)-TBA
ผู้สรุปคำบรรยาย: นพ.รุ่งเรือง กิจผาติ
ในปัจจุบันองค์การอนามัยโลกได้มีแผนเตรียมความพร้อมรับการระบาดใหญ่ของโรคไข้หวัดใหญ่
ซึ่งได้กำหนดบทบาทและการเตรียมความพร้อมในระดับชาติและภูมิภาค
แผนดังกล่าวได้ใช้มา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 และในขณะนี้มีการพิจารณาจัดทำแผนฉบับใหม่
โดยพิจารณาถึงการระบาดของเชื้อ ไวรัสสัปทัยป์ H5N1
ในเอเซียที่ระบาดตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2003 พิจารณาถึงระยะต่าง
ๆ ในการระบาด พิจารณาถึงคำแนะนำในการปฏิบัติการตอบสนอง พิจารณาถึงคำแนะนำสำหรับแต่ละประเทศในการพัฒนาแผนรองรับการระบาดใหญ่ของโรคไข้หวัดใหญ่เองในแต่ละระยะ
การให้คำจำกัดความในแต่ละระยะของการระบาดสำหรับคำแนะนำการดำเนินงาน
จำเป็นต้องพิจารณาความเสี่ยงการพบเชื้อในสัตว์และในมนุษย์
การเฝ้าระวังในระยะต่าง ๆ ความตระหนักของกระทรวงสาธารณสุขในประเทศต่าง
ๆ การตอบสนองปฏิบัติการในระยะต่าง ๆ ของการระบาด และความร่วมมือในระดับชาติและนานาชาติ
เพื่อที่จะควบคุมการแพร่กระจายของเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่
สำหรับระยะต่าง
ๆ ในการระบาดใหญ่ของโรคไข้หวัดใหญ่ (Pandemic Phases) ของแผนฉบับปัจจุบันและเป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุข
มีดังนี้
ระยะ (Interpandemic period )
ประกอบด้วย
Phase 1. หมายถึง ระยะที่ไม่พบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในมนุษย์จากการเฝ้าระวัง
และเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ที่พบในสัตว์ต้องมีความเสี่ยงต่ำที่จะติดเชื้อมายังมนุษย์
เป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุขในระยะนี้ คือ การสร้างศักยภาพในการเตรียมความพร้อมรับการระบาดใหญ่ของโรคไข้หวัดใหญ่ในระดับโลก
ภูมิภาค ประเทศ และระดับท้องถิ่นในแต่ละประเทศ
Phase 2. หมายถึง ระยะที่ไม่พบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในมนุษย์จากการเฝ้าระวัง
แต่พบเชื้อ ไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในสัตว์และเชื้อมีความเสี่ยงสูงที่จะติดเชื้อมายังมนุษย์
เป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุขในระยะนี้คือ ลดโอกาสการติดต่อของเชื้อไวรัสมาสู่มนุษย์
โดยเน้นการ เฝ้าระวังและการตรวจจับการแพร่เชื้อให้ได้โดยเร็ว
ระยะ Pandemic alert period
Phase 3. หมายถึง ระยะที่พบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในมนุษย์จากการเฝ้าระวัง
แต่ไม่พบการติดเชื้อจากมนุษย์สู่มนุษย์ การติดเชื้อเกิดจากการสัมผัสโดยใกล้ชิด
เป้าหมายการดำเนินงานด้าน สาธารณสุขในระยะนี้คือ การตรวจวิเคราะห์เพื่อแสดงคุณลักษณะเชื้อไวรัสได้อย่างรวดเร็ว
และสามารถรายงานแจ้งเตือนกรณีพบผู้ป่วยรายใหม่
ระยะ Phase 4. หมายถึง ระยะที่พบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในมนุษย์จากการเฝ้าระวัง
และพบการติดเชื้อจากมนุษย์สู่มนุษย์ แต่พบการระบาดในวงจำกัด
เป็นกลุ่มก้อนเล็ก ๆ ผลการเฝ้าระวังในระดับอณูชีววิทยาพบว่า
เชื้อไวรัสยังปรับตัวทางพันธุกรรมไม่มากที่จะแพร่กระจายจากมนุษย์สู่มนุษย์
เป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุขในระยะนี้คือ ควบคุมการแพร่กระจายให้อยู่ในวงจำกัด
เพื่อมีเวลาดำเนินการในมาตรการรองรับการระบาดใหญ่
ระยะ Phase 5. หมายถึง ระยะที่พบเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่สัปทัยป์ใหม่ในมนุษย์จากการเฝ้าระวัง
พบการติดเชื้อจากมนุษย์สู่มนุษย์ พบการระบาดขยายวงออกไป เป็นกลุ่มก้อนหลาย
ๆ กลุ่มก้อน ผลการเฝ้าระวังในระดับอณูชีววิทยาพบว่า เชื้อไวรัสปรับตัวทางพันธุกรรมมากขึ้นและมีศักยภาพที่จะแพร่กระจายจากมนุษย์สู่มนุษย์
แต่ยังไม่มีศักยภาพแพร่กระจายจากมนุษย์สู่มนุษย์อย่างรุนแรง
เป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุขในระยะนี้คือ ควบคุมการแพร่กระจายอย่างเต็มความสามารถและแจ้งเตือนว่าจะมีการระบาดใหญ่
ระยะ Pandemic period
ระยะ Phase 6. หมายถึง ระยะที่เชื้อไวรัสยังปรับตัวทางพันธุกรรมมากขึ้นและมีศักยภาพที่จะแพร่กระจายจากมนุษย์สู่มนุษย์อย่างรุนแรง
เป้าหมายการดำเนินงานด้านสาธารณสุขในระยะนี้คือ ลดผลกระทบจากการระบาดใหญ่
การดำเนินงานที่องค์การอนามัยโลกแนะนำประเทศต่าง
ๆ สามารถแบ่งได้เป็น 5 ด้าน ได้แก่ การวางแผนและการประสานงาน
การเฝ้าระวังติดตามสถานการณ์และการประเมินผล การควบคุมและป้องกันโรค
การตอบสนองของระบบสาธารณสุข และการสื่อสารและประชาสัมพันธ์
องค์การอนามัยโลกได้ดำเนินการประสานความร่วมมือและพร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือแก่หน่วยงานด้านการควบคุมการระบาดในสัตว์
รวมถึงการให้คำแนะนำในการลดการแพร่กระจายของเชื้อมายังมนุษย์
องค์การอนามัยโลกได้สนับสนุนการทดสอบความไวของเชื้อชนิดใหม่ต่อยาต้านไวรัส
ให้คำ แนะนำในการใช้ยาเพื่อการป้องกันและการรักษาโรคไข้หวัดใหญ่
สนับสนุนและเตรียมความพร้อม ในแง่ข้อมูลและคลังเวชภัณฑ์ยา
สนับสนุนในเรื่องวัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ ได้แก่ การจำแนก
คุณลักษณะของเชื้อไวรัสและการสนับสนุนสายพันธุ์สำหรับการผลิตวัคซีน
รวมถึงการวางแผนการผลิตและการวิจัยทางคลินิก
คำแนะนำขององค์การอนามัยโลกสำหรับประเทศที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของเชื้อ
ไวรัสสัปทัยป์ใหม่ในการดำเนินการ คือ การควบคุมการการระบาดในสัตว์
การให้คำแนะนำและดำเนินการลดการติดต่อจากสัตว์สู่คน การเตรียมมาตรการดำเนินการเพิ่มเติมหากพบการติดเชื้อในมนุษย์
การเตรียมข้อมูลเรื่องยาต้านไวรัสในเรื่องการป้องกันและการรักษา
การเตรียมความพร้อมของคลัง เวชภัณฑ์ยาต้านไวรัส การใช้วัคซีนเพื่อป้องกันการติดเชื้อซ้ำต่างสัปทัยป์ในระยะ
interpandemic สำหรับประชากรกลุ่มเสี่ยง และแผนการใช้วัคซีนภายในประเทศอย่างเหมะสม
สำหรับคำแนะนำสำหรับประเทศที่ไม่ได้รับผลกระทบประเทศและประเทศที่มีศักยภาพในการผลิตวัคซีน
ควรให้การสนับสนุนการแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านระบาดวิทยาและไวรัสวิทยา
การควบคุมโรค รวมถึงผู้เชี่ยวชาญ กับประเทศที่ได้รับผลกระทบ
เพื่อให้การควบคุมป้องกันการระบาดใหญ่ของโรคไข้หวัดใหญ่เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
|