Mark Simmerman (CDC-IEIP)
เรียบเรียงโดย รศ.นพ.ชิษณุ พันธุ์เจริญ

ข้อดีของการทดสอบ
          1. ทำได้ง่าย
          2. ได้ผลรวดเร็วภายใน 30 นาที
          3. มีประโยชน์ในการดูแลรักษาผู้ป่วย

ข้อจำกัดของการทดสอบ
          1. ความไวและความจำเพาะไม่ดีเท่าการเพาะเลี้ยงในเซลล์และวิธีพีซีอาร์
          2. ไม่สามารถบอกสัปทัยป์ของเชื้อ wfh
          3. ไม่มีประโยชน์ในการพิจารณาประโยชน์ของวัคซีน
          4. ราคาแพง

ปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อผลการทดสอบ
          1. ความไวและความจำเพาะของการทดสอบ เท่ากับ 70-75% และ 90-99% ตามลำดับ
          2. ตัวอย่างที่ส่งตรวจ – ชนิดและคุณภาพ วันที่เก็บ การปฏิบัติของผู้ตรวจตามวิธีมาตรฐาน และ ข้อจำกัดในการอ่านผล

การนำการทดสอบไปใช้ในรูปแบบต่าง ๆ
          1. การสอบสวนการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่ ใช้ครั้งแรกใน จ.แม่ฮ่องสอน การทดสอบให้ผลบวก 47% ซึ่งได้รับการยืนยันความถูกต้องโดยวิธีพีซีอาร์
          2. การหาสาเหตุของโรคไข้หวัดใหญ่ในผู้ป่วยนอก ที่ จ.สระแก้ว
                    2.1 ตัวอย่างส่งตรวจจากการป้ายโพรงจมูก มีความไว 73% และความจำเพาะ 96%
                    2.2 ความไวและความจำเพาะเพิ่มขึ้นเป็น 81% และ 99% เมื่อใช้ตัวอย่างส่งตรวจจากน้ำล้างโพรงจมูก
                    2.3 ความไวและความจำเพาะสูงกว่าสำหรับเชื้อไข้หวัดใหญ่ชนิดเอ
                    2.4 ความชุกของโรคที่เพิ่มขึ้นทำให้ความน่าเชื่อถือของการทดสอบเพิ่มขึ้น
          3. การเฝ้าระวังโรค
                    3.1 เพิ่มประสิทธิภาพในการเฝ้าระวังโรคในประเทศไทย มีการกระจายชุดทดสอบไปใช้ ทั่วประเทศ และอยู่ระหว่างการประเมินผล
                    3.2 เพิ่มจำนวนสายพันธุ์ของเชื้อที่ส่งไปตรวจยังแล็บส์ขององค์การอนามัยโลก
          4. การใช้ทดสอบกรณีโรคไข้หวัดนก
                    4.1 มีความไวต่ำเพียง 48% และความจำเพาะ 86%
                    4.2 การแปลผลต้องระมัดระวัง ควรพิจารณาอาการทางคลินิก ระบาดวิทยา และการสัมผัสโรคร่วมด้วย